over de club

De club werd opgericht in 1986 door Mon Vandekeybus.  Het startsein werd gegeven door een demo van Louis Van Thieghem Shihan en Jos Van Roy.  Zij zetten zich vandaag nog steeds in voor onze club en komen nog  één keer per maand lesgeven.

Na enkele jaren uitsluitend les te hebben aangeboden aan volwassenen, is er de kinderwerking bijgekomen.  Kinderen vanaf 6 jaar zijn van harte welkom op zaterdagvoormiddag.

Onder leiding van Mon groeide de club uit tot de grootste club van VAV, onze koepelorganisatie.

Er wordt veel aandacht besteed aan het wapenwerk en aan de verschillende stijlen in aikido (zie ook stijlen van de club)

Mon gaf aan zijn trouwe leerlingen de mogelijkheid om zich te ontwikkelen in het lesgeven. Hierdoor telt onze  club vandaag  4 gediplomeerde  kinderleraars en 3 leraars voor de volwassenen.

Na het overlijden van Mon in 2015, werd de clubwerking  verdergezet door Jurgen Mertens, voorzitter,  en Mireille Vanderbruggen, ondervoorzitter.

Jurgen startte in 1990 met aikido in Aarschot en behaalde in 2017 zijn 4e dan Aikikai. Hij volgde en volgt nog steeds training bij verschillende Japanse grootmeesters zoals Sugano-sensei, Tamura-sensei en en ook  andere sensei’s  zoals Louis Van Thieghem Shihan,  Jos Van Roy, Tony Smibert Shihan en Patrick Cassidy.

Mireille startte in 1993 met aikido in Aarschot en behaalde in 2013 haar 2de dan Aikikai. Ze volgde en volgt nog steeds training bij verschillende Japanse grootmeesters zoals Sugano-sensei, Tamura-sensei en ook andere sensei’s zoals Louis Van Thieghem Shihan,  Jos Van Roy, Tony Smibert Shihan, Patrick Cassidy en Miles Kessler.

over Mon 

(°Essen, 11 juni 1953 – †30 juli 2015)

Mon Vandekeybus, Cully 2008

Mon Vandekeybus, Cully 2008

Mon’s passie was aikido. Zijn discipline en toewijding aan aikido, het was niet zomaar een hobby, nee het was een levensstijl voor hem.

Mon ’s aikidoleven startte al in 1975, toen hij nog in Leuven woonde. Hij trainde in Brussel en in 1986 samen met de verhuis naar Aarschot stichtte hij ook de club in Aarschot.

Hij was een gerespecteerd en graag geziene persoon op de mat. Met hem was het leuk, leerrijk en stevig trainen. Harmonie, creativiteit en het aanvoelen van de andere werden meer benadrukt dan het resultaat.

“Beweeg je heupen…de beweging moet vanuit je heupen komen… Misschien moet je nog wat meer met de wapens oefenen…dan ga je het verschil voelen…”

Het wapenwerk was altijd al Mon ’s grote liefde en heeft de kwaliteit van aikido in onze club zeker naar een hoger niveau getild…”

De inspiratie kwam van velen, Mon wilde nooit één meester aanhangen. De meeste Japanse meesters, maar ook vele westerse Aikido-beoefenaars, hebben het hier moeilijk mee: zij verwachten dat je als discipel een exclusieve relatie met je leermeester aangaat. Dit principe zette hij van zich af.

Mon nam ons altijd mee in zijn Aikido avonturentocht… z’n interesse voor deze levensfilosofie kon hij heel goed overbrengen op zijn leerlingen. Zo nam hij ons onder andere mee op stages in Zwitserland, Duitsland, Nederland waar we altijd een gezellige tijd met hem beleefden. En we zijn Mon nog steeds erg dankbaar voor de contacten die hij had en legde.

Vandaar uit groeide ook de visie die Aikidoclub Aarschot maakt tot wat ze nu is : er is niet één leraar… niet één stijl….

 

We houden Mon en zijn werkwijze voor het verdere bestaan van Aikidoclub Aarschot in gedachte… Wat hij aan ons doorgaf, kunnen we alleen maar respecteren door het verder te blijven volgen, het verder uit te bouwen en door het op onze beurt aan anderen door te geven.

Jurgen en Mireille