Aikido stijlen in onze club  
Sinds de dood van de grondlegger van aikido in 1969, maar ook al daarvoor, is aikido volop in beweging. Zoals Morihei Ueshiba aiki-jutsu omvormde tot aikido en hij gedurende zijn hele leven bleef schaven om zijn krijgskunst te vervolmaken, zo heeft aikido zich onder zijn leerlingen verder ontwikkeld.
Hierdoor zijn verschillende stromingen binnen aikido ontstaan die allemaal interpretaties en gedeeltelijke aanpassingen zijn van individuele leerlingen van Morihei Ueshiba. Bij sommige scholen staat de spirituele discipline voorop, bij andere de ontwikkeling van ki, weer andere zien aikido als sport, recreatie, zelfverdediging of bewegingskunst.
Onze club laat zich inspireren door verschillende stijlen, die elk een bepaald aspect van aikido benadrukken. Hoewel we hierin redelijk alleen staan  – de meeste clubs kiezen exclusief voor één stijl -  vinden we Aikido te rijk om beperkt te worden tot wat één leerling kon vatten.

Niet dat wij het allemaal kunnen vatten, maar ieder zal wel iets erin kunnen vinden om zichzelf verder te ontwikkelen. Het maakt het soms ook wat moeilijk, zodat starters er zich nog niet teveel mee moeten bezighouden.

Wij worden geïnspireerd door de Aikikai-stijl, voornamelijk door Sugano en zijn leerling Louis van Thiegem, door Tendoryu-aikido van Shimizu en zijn leerling Jos Van Roy,  door Takemusu-aikido van Saito via zijn leerling Philippe Voarino, en voor de onderliggende principes van aikido door Miles Kessler en Patrick Cassidy.
Aikikai (Sugano)  
De Aikikai Hombu Dojo is de grootste en bekendste organisatie. Wereldwijd zijn er duizenden scholen bij aangesloten. De Hombu Dojo is de directe voortzetting van de vooroorlogse school van Ueshiba. Momenteel wordt de organisatie geleid door Moriteru Ueshiba, de kleinzoon van de grondlegger.

In de Aikikai, en zeker ook de laatste tijd bij Sugano, staat de martiale kant van de aikidotechnieken op de achtergrond, terwijl zelfverwerkelijking en ‘schaven’ aan de eigen persoon veel belangrijker zijn.
Technisch gezien is de vloeiende, ronde benadering dominant in de Aikikai. Zij leggen weinig nadruk op de wapentechnieken.
De Aikikai heeft een aantal belangrijke meesters voortgebracht, waaronder Tamura, Yamada, Sugano en Tissier.
Voor onze club was en is Sugano hiervan de belangrijkste. Louis van Thieghem, een toegewijd leerling van Sugano en technisch leider van de Koshi dojo in Jette, is nauw verbonden met het ontstaan van onze club en geeft nog maandelijks een gastles.
Tendoryu (Shimizu)  
Shimizu is één van de laatste leerlingen van Morihei Ueshiba, de grondlegger. Na diens dood startte Shimizu zijn eigen dojo. In 1975 scheidde hij zich af van de Aikikai. Sindsdien leidt hij de Tendokan aikido school in Tokyo, en bezoekt hij jaarlijks Europa, voornamelijk Duitsland en België, om er stages te geven.
Jos Van Roy, de vertegenwoordiger van de Tendoryu in België, tracht ons te introduceren in de principes van samenvloeiing en harmonie, en in de grote, ronde bewegingen van Shimizu. Hij geeft één of twee gastlessen per maand.
Filmpje: Shimizu
Takemusu aikido (Saito)  
Vooral voor het wapenwerk laten we ons inspireren door het Takemusu aikido van Saito (1928-2002), al kan dit niet los gezien worden en beïnvloedt het zeker ook het tai-jutsu (ongewapende werk).

Saito was tot aan zijn dood hoofd van de Iwama dojo, 100 km ten noorden van Tokyo. Hier heeft Morihei Ueshiba na de oorlog zijn krijgskunst, en vooral de wapentechnieken, verder ontwikkeld.
Saito wordt gezien als de expert op gebied van aikiken (aikidowerk met het zwaard) en aikijo (aikidowerk met de stok).
Door zijn nadruk op het wapenwerk en op het zo zuiver mogelijk overnemen van de technische erfenis van Morihei Ueshiba heeft hij binnen de Aikikai altijd een speciale positie ingenomen. Na zijn dood zijn het Takemusu aikido en de Aikikai verder uit elkaar gegroeid.
Miles Kessler en Patrick Cassidy  
In aikido wordt veel aandacht besteed aan de uiterlijke vorm van technieken en bewegingen. Dat is wat je ziet en wat je relatief gemakkelijk kan leren en kopiëren. Morihei Ueshiba ging met zijn aikido echter veel verder. Miles Kessler en Patrick Cassidy inspireren ons vanwege hun zoektocht naar wat de uiterlijke vorm te boven gaat: de onderliggende principes van aikido.

Beide trainden gedurende een achttal jaren in Iwama, bij Saito. Zij hebben dus een heel degelijke technische basis, ook in wapentechnieken. Zij hebben respectievelijk een dojo in Tel Aviv en Montreux, en geven stages in heel Europa.

Naast stages in Takemusu-aikido met de nadruk op techniek en vorm, hebben zij ook een didactiek ontwikkeld die toelaat de onderliggende principes te oefenen. Alhoewel vele Japanners ons deze principes ook willen overbrengen, slagen zij daar dikwijls minder in wegens een andere culturele opvatting over didactiek: innerlijk aikido is moeilijk te leren door de leraar te kopiëren. Veel oefenen van de technieken garandeert ook nog niet dat je met deze principes bezig bent.

Meditatie, theorie, aardings- en samenvloeiingoefeningen leiden naar juji waza (vrij bewegen), waarbij een ontspannen houding, spontane reacties en gevoel voor de energie van de ander belangrijker zijn dan een effectieve techniek. 		 
Cassidy schrijft over aikido: ‘In de traditionele aikido-beoefening zit een dilemma. Ik zie aikido als een studie om conflicten op te lossen, op een manier die in harmonie is met de ander en met het totale Leven. Het leven en de objecten daarbinnen zijn van nature onvoorspelbaar. Er zijn patronen en ritmes, maar fundamenteel is elk moment en elk element in dat moment nieuw. In aikido leren we hoe we in harmonie moeten komen met het onvoorspelbare door formules, technieken en patronen te leren. Het leren van technieken kan op persoonlijk vlak bevredigend zijn, maar het helpt ons niet bij het reageren op het onvoorspelbare. We kunnen pas reageren op het onvoorspelbare als we spontaan worden. We moeten daar zijn waar het moment gecreëerd wordt. Pas dan zijn we in harmonie, pas dan vertegenwoordigen we die harmonie.’
Filmpje: Kessler
Hij toonde een enorme creativiteit in de ordening en classificatie van de technieken, wat  Morihei Ueshiba nagelaten had. Zijn stijl is gekenmerkt door een grote logica. Er wordt eerst heel wat jaren de basis geoefend, statisch en vanuit krachtige aanvallen. Slechts vanaf eerste dan (zwarte gordel) mag men vloeiender oefenen.
Philippe Voarino, heel wat jaren inwonend leerling (uchideshi) in Iwama, bezoekt enkele malen per jaar België om stages te geven.		  
Filmpje: Saito
Jeugd/Volwassenen
Adres: Sporthal Demervallei
Demervallei 8, 3200 Aarschot
Telefoon: +32(0)13 77 52 49
E-mail: mon.vandekeybus@telenet.be